|
top
12.12 - 14.03 2010
De bijzondere kwaliteit van het oeuvre van de bekende Nederlandse kunstenaar Piet Ouborg (1893-1956) en hernieuwde (inter)nationale belangstelling voor zijn werk zijn de redenen voor deze grote overzichtstentoonstelling. Ouborgs werk werd voor het laatst al weer zeven jaar geleden getoond. De collectie van het Cobra Museum staat in het teken van avantgarde kunst uit de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw; daarom is het museum de aangewezen plek voor een presentatie van de kunst van Piet Ouborg. De Cobrakunstenaars herkenden in Ouborg een zielsverwant. Toch sloeg Ouborg hun uitnodiging om lid van de groep te worden af. Hij was tezeer een individualist en gaf er de voorkeur aan primair zijn eigen inzichten te volgen. Het concept van de tentoonstelling beslaat de gehele artistieke ontwikkeling van Ouborg, van beginjaren dertig tot en met medio jaren vijftig. Het accent ligt op de werken uit de beginjaren vijftig, een periode waarin Ouborg enkele van zijn meest interessante en krachtigste stukken maakte.
|
|
De catalogus bij de tentoonstelling is mede tot stand gekomen dankzij een bijdrage uit het door het Prins Bernhard Cultuurfonds beheerde Straver Fonds, alsmede met een bijdrage uit het Stichting Harten Fonds.
|
|
top
30.01 - 30.05 2010
Waar Constant Nieuwenhuys in de jaren vijftig en zestig invulling gaf aan zijn revolutionaire Nieuw Babylon concept als een haalbare ‘utopie’, creëert Rob Voerman (1966) informele en geïmproviseerde architectonische bouwwerken die deels voortkomen vanuit zijn kritiek op de bestaande culturele, maatschappelijke en financiële systemen. Rob Voerman maakt ruimtelijke architectonische modellen en assemblages en schept daarmee een architectuur van fictieve gemeenschappen in afgelegen of drukke stedelijke structuren. Hij zet zijn ideeën ook om in aquarellen en grafisch werk. De ruimtelijke constructies zijn opgebouwd uit organische materialen die op bricollageachtige wijze worden verwerkt. Rob Voerman's werk is niet alleen kritisch; het biedt ook openingen voor een andere benadering van onze tijd. Er verschijnt een catalogus.
|
|
top
30.01 - 25.04 2010
Nina Fischer en Maroan el Sani zijn gefascineerd door kenmerken van voorbije glorie, zoals voormalige centra van politieke cultuur, avant-garde kunst en sociale ontwikkelingen. Met hun werk willen ze deze blinde vlekken terug in het hedendaagse bewustzijn brengen. De plekken zijn ontdaan van de utopie van destijds en bevinden zich in een staat van herdefinitie.
In de film ‘Spelling Dystopia’ staat het Japanse eiland Hashima centraal. Deze kunstmatige uit beton opgetrokken plek kent een roerige geschiedenis. Tot 1974 was het een belangrijke locatie voor de Japanse kolenmijnbouw. Tijdens WO II diende het eiland als werkkamp voor oorlogsgevangenen uit Korea en China. In de jaren zestig is het kleine eiland van 160 x 450 meter een van de meest dichtbevolkte plaatsen ter wereld. Op het hoogtepunt wordt Hashima bewoond door meer dan 5.000 mensen die werken in de kolenmijn van Mitsubishi. Sinds 1974 is het eiland verlaten. In 2000 wordt er de sciencefiction film ‘Battle Royal’ opgenomen. De jongere generatie kent Hashima enkel als een onbewoond spookeiland uit films, manga's en video games.
Fischer en El Sani zijn geïnteresseerd in de overdracht van collectieve herinneringen. In ‘Spelling Dystopia’ worden de herinneringen van een voormalige bewoner van het eiland gecombineerd met verhalen van studenten die fragmenten aanhalen uit de film ‘Battle Royale’. Het eiland is het denkbeeldige decor voor hun games waarin realiteit en fictie door elkaar lopen.
Nina Fischer (1965, Emden) en Maroan el Sani (1966, Duisberg) werken sinds 1993 samen. Ze wonen en werken in Berlijn en Sapporo (Japan).
|
|
top
27.03 - 13.06 2010
Johannes Schwartz exposeert zijn nieuwe fotoserie ‘Passion’. In het afgelopen jaar heeft hij het interieur van een net verlaten huis gefotografeerd. Het resultaat zijn filmische momentopnamen van een sobere inrichting die stil is blijven staan in de jaren vijftig; de meubels en voorwerpen reflecteren het personage dat vele jaren in het huis woonde. In zijn reeksen werkt Johannes Schwartz volgens een vast stramien: het onderwerp wordt bepaald en daarna uitgediept. Hoewel zijn interieurfoto’s registraties zijn van een aangetroffen situatie, ogen ze als nauwkeurig geënsceneerde opstellingen.
|
|
top
29.05 - 22.08 2010
Overzichtstentoonstelling van de bekende Deense Cobrakunstenaar Mogens Balle (Kopenhagen 1921, 1988). Via zijn landgenoot en Cobravoorvechter Asger Jorn, kwam hij in 1949 in aanraking met de Cobra kunstbeweging. Hij exposeerde meerdere malen in Parijs samen met Karel Appel en Corneille en met Jorn en Egill Jacobsen, twee andere prominente Deense leden van Cobra. Na de officiële beëindiging van Cobra in 1951 heeft Mogens Balle een aantal woordschilderijen gemaakt in samenwerking met enkele Cobravrienden. De schilderstijl van Mogens Balle, een spontane schildertrant waarin ook fantasiewezens voorkomen, kwam vooral na Cobra tot volle ontwikkeling. De tentoonstelling is een samenwerking met het Carl-Henning Pedersen og Else Alfelts Museum in Herning, Denemarken.
|
|
top
12.06 - 10.10 2010
'Maskerade' is een heerlijk veelzijdige zomertentoonstelling: door de samenstelling, de leuke activiteiten voor kinderen en in z'n vorm. Er worden kunstwerken en -voorwerpen van Cobra getoond uit de periode 1930 tot en met eindjaren vijftig met het masker als thema. Daarnaast is er etnografica te zien, zes maskers uit een Deense Koninklijke privéverzameling en maskers uit het Koninklijk Museum voor Midden-Africa uit het Belgische Tervuren. Het thema wordt omgeven met een prachtige selectie werken op papier uit de verzameling van het Cobra Museum.
Westerse kunstenaars kijken al sinds het einde van de 18e en het begin van de 19e eeuw naar primitieve, niet-westerse kunst en etnografica om inspiratie op te doen. Picasso maakte begin 1900 in Parijs kennis met primitieve kunst. Het resulteerde in zijn revolutionaire schilderij 'Les demoiselles d'Avignon' uit 1907. Bij Picasso en tijdgenoten was het masker een middel om de werkelijkheid te ontleden en te deconstrueren. Het primitieve als een bevestiging van het moderne. Ook voor Cobra is het masker belangrijk. De Deense Cobrakunstenaar Egill Jacobsen is een van de eersten die de expressieve kracht die van het masker uitgaat vertaalt in een nieuwe 'maskertaal'. De focus op het masker bestond bij de Nederlandse tak van Cobra vooral bij Corneille, Eugène Brands en Anton Rooskens.
|
