Op dit moment zijn we gesloten

Volg ons op Facebook voor het laatste nieuws.

Eugénie Brands neemt u morgen mee door de tentoonstelling van Eugène Brands. Voor de alweer zesde en laatste keer.… twitter.com/i/web/status/9…

#slowartday @cobramuseum zaterdag 14 april. 'Take it slow, take a Slow Art Walk' 🏃‍♀️🏃‍♂️🚶‍♀️🚶‍♂️🐢

Kijk op deze site naar de actuele workshops.

Armando

-

Amsterdam 1929

Armando werd als Herman Dirk van Dodeweerd op 18 september 1929 geboren te Amsterdam. Hij is werkzaam als schilder, beeldhouwer, schrijver en musicus. Armando was geen lid van de Cobra beweging. Toen hij in 1950 in Amsterdam begon te tekenen en te schilderen baarde hij opzien met uiterst spontaan werk dat vanwege de krachtige expressionistische uitstraling overeenkomst vertoonde met het werk van de Cobra kunstenaars uit die periode, en met het vroege werk van de Nederlandse kunstenaar Piet Ouborg (1893-1956). Het eerste werk waar Armando in 1953 officieel mee naar buiten trad ter beoordeling voor de Willink van Collenprijs, bestond uit niet meer dan grillige lijntjes van zwarte fietslak aangebracht op een wit doek. Dit schilderijtje maakte grote indruk op de Nederlandse schilder Willy Boers (1905-1978), die hem ogenblikkelijk uitnodigde lid te worden van zijn abstracte kunstenaarsgroep Creatie. Armando creëerde een sensatie omdat zijn werk buiten elke bestaande artistieke categorie viel en omdat hij op ongebruikelijke wijze tekende. Toen een collega hem vroeg hoe hij een tekening begon, antwoordde Armando: “gewoon, geblinddoekt in het donker”. Ondanks zijn spontane werkwijze bestond er een opmerkelijk inhoudelijk verschil met Cobra. Armando gaf met zijn spaarzame brede potloodlijnen geen voorstelling van een mythe, volkskunst of van fabeldieren, maar zoals hij het noemde: “een alomvattende ervaring van het hier-en-nu”. De hand waarmee hij lijnen tastend en zoekend op papier zette was als het ware de seismograaf van emotionele persoonlijke ervaringen uit de oorlog. In 1959 begon Armando als informele kunstenaar heftig te reageren tegen Cobra en in het bijzonder tegen de figuratie en het expressionisme van het persoonlijke drama daarin. Samen met een aantal radicale anti-kunst makkers richtte hij in 1959 de Informele Groep op waarvan de meeste leden zich in 1960 aansloten bij de Nederlandse Nul-groep. De nul-kunstenaars verkondigden bij monde van Armando onder meer dat een schilderij gemist kon worden als kiespijn. Wars geworden van alles wat met kunst te maken had is Armando hierna gedurende enkele jaren gestopt met kunst maken. Toen hij zich begin jaren zeventig “bekeerde” en de kunst, inclusief het expressionisme, opnieuw omhelsde ontstond er een imposant oeuvre. In zijn latere abstract-expressionistische ontwikkeling is Armando er niet in geslaagd om zich geheel te ontworstelen aan de invloed van Cobra. Blijkbaar had hij de spontane uitdrukkingswijze toch weer nodig voor een zuivere uitbeelding van zijn vitale levenskunst. Armando nam in 1953 en 1954 deel aan alle tentoonstellingen van Creatie. Vanaf die tijd had hij talloze solo- en groepstentoonstellingen in binnen- en buitenland.

Schrijf u in voor de Cobra Museum nieuwsbrief